زندگینامه اندرو لوید وبر
اندرو لوید وبر، به طور کامل اندرو لوید وبر، بارون لوید-وبر از سیدمونتون، همچنین به نام (1992-1997) سر اندرو لوید وبر، (زاده 22 مارس 1948، لندن، انگلستان)، آهنگساز انگلیسی و تهیه کننده تئاتر آثاری که از اواخر قرن بیستم شروع شد، به احیای تئاتر موسیقی بریتانیایی و آمریکایی کمک کردند. لوید وبر در کالج Magdalen، آکسفورد، و در کالج سلطنتی موسیقی تحصیل کرد. زمانی که دانشجو بود، شروع به همکاری با تیم رایس در تولیدات دراماتیک کرد و رایس اشعار موسیقی لوید وبر را نوشت. اولین سرمایهگذاری قابل توجه آنها «ژوزف و کت رویایی تکنیکی شگفتانگیز» (1968) بود، یک اوراتوریو پاپ برای کودکان که در نسخه کامل بعدی محبوبیت جهانی کسب کرد. پس از آن، اپرای راک عیسی مسیح سوپراستار (1971؛ فیلم 1973 و ویژه تلویزیونی 2018)، اثری بسیار محبوب اما بحثبرانگیز که فرمهای کلاسیک را با موسیقی راک ترکیب میکرد تا داستان زندگی عیسی را روایت کند. این نمایش به طولانیترین نمایش موزیکال در تاریخ تئاتر بریتانیا تبدیل شد. آخرین همکاری مهم لوید وبر با رایس در Evita (1978) بود، یک موزیکال درباره ایوا پرون، همسر خوان پرون، دیکتاتور آرژانتینی. تولید لندن جایزه اولیویه را برای بهترین فیلم موزیکال دریافت کرد و برادوی برادوی هفت جایزه تونی از جمله بهترین موسیقی و بهترین موسیقی را دریافت کرد. علاوه بر این، لوید وبر و رایس جایزه آکادمی بهترین آهنگ اصلی (“You Must Love Me”) را برای فیلم اقتباسی 1996 با بازی مدونا به اشتراک گذاشتند. 
لوید وبر در موزیکال مهم بعدی خود، گربه ها (1981)، ابیاتی را از کتابی برای کودکان از T.S. الیوت در سال 1989، تولید گربهها در لندن (برنده جایزه اولیویه برای بهترین موزیکال) به عنوان طولانیترین محصول بریتانیایی یک موزیکال، از سوپراستار عیسی مسیح پیشی گرفت. آن تمایز را داشت تا سال 2006 که توسط Les پیشی گرفت بدبخت ها ، یک نمایش پرفروش دیگر که در دهه 1980 آغاز شد. در سال 1997، نسخه برادوی گربهها – که قبلاً جایزه تونی را برای بهترین موسیقی و بهترین موسیقی و جایزه گرمی را برای بهترین ضبط اصلی بازیگران برادوی دریافت کرده بود – رکورد موزیکال آمریکایی A را تحت الشعاع قرار داد. گروه کر برای تبدیل شدن به طولانیترین نمایش تاریخ در برادوی صف کنید. تولیدات گربهها در برادوی و لندن به ترتیب در سالهای 2000 و 2002 پس از بیش از 7000 اجرا هر کدام بسته شدند. لوید وبر تقریباً همان سطح از موفقیت تجاری را با Starlight Express تجربه کرد (1984، اشعار ریچارد استیلگو)، که در آن اجراکنندگان بهطور بدنامی اسکیتهای غلتکی به تن میکردند تا قطارهای اسباببازی انساننما را به تصویر بکشند. این نمایش بیش از 17 سال در لندن اجرا شد. او سپس با ترانهسرایان چارلز هارت و ریچارد استیلگو، «شبح اپرا» (۱۹۸۶؛ فیلمبرداری در سال ۲۰۰۴)، نسخهای بسیار محبوب از رمان ملودرام گاستون لرو را ساخت. دو سال پس از برنده شدن اولیویه برای بهترین فیلم موزیکال، نمایش در برادوی افتتاح شد و برنده بهترین موزیکال در جوایز تونی شد. در سال 2006 از گربهها پیشی گرفت و به طولانیترین نمایش برادوی تبدیل شد. دنبالهای به نام عشق هرگز نمیمیرد (اشعار گلن اسلیتر و چارلز هارت) که در سال 2010 در لندن عرضه شد. لوید وبر تمرکز خود را بر روی ملودرام عاشقانه با جنبههای عشق (1989؛ اشعار دان بلک و چارلز هارت) که بر اساس رمانی از دیوید گارنت بود، حفظ کرد. او آن را با سانست بلوار (1993؛ اشعار دان بلک و کریستوفر همپتون)، اقتباسی موزیکال از فیلم کلاسیک هالیوود دنبال کرد. از نظر تجاری، هر دو نمایش در لندن عملکرد بهتری نسبت به برادوی داشتند، جایی که با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می کردند. با این حال، غروب آفتاب بلوار سومین موزیکال لوید وبر شد که برنده جوایز تونی برای بهترین موسیقی و بهترین موسیقی شد. 
از دیگر موزیکالهای او میتوان به Jeeves (1975؛ بازسازیشده در سال 1996 با عنوان By Jeeves) با همکاری آلن آیکبورن که بر اساس رمانهای P.G. وودهاوس; آهنگ و رقص (1982)، که شامل شد باله; سوت زدن پایین باد (1998)، در دهه 1950 لوئیزیانا؛ در زیبا بازی (2000)، درباره یک تیم فوتبال (فوتبال) در بلفاست، ایرلند شمالی؛ زن سفیدپوش (2004)، اقتباسی از رمان معمایی ویلکی کالینز به همین نام؛ جادوگر شهر اوز (2011)، بر اساس فیلم 1939؛ مدرسه از سنگ (2015)، که از فیلمی در سال 2003 در مورد یک نوازنده بیکار الهام گرفته شده است که به یک مقدمه تبدیل می شود. معلم مدرسه؛ و سیندرلا (2021)، بازگویی داستان عامیانه اروپایی. در این مدت تعدادی از دیگر تولیدات لوید وبر نیز احیا شدند. علاوه بر این، پخش زنده از عیسی مسیح سوپراستار در سال 2018 پخش شد و لوید وبر بهعنوان تهیهکننده مشترک، جایزه امی هنرهای خلاقانه را دریافت کرد، زمانی که این نمایش به عنوان بهترین ویژه تنوع زنده انتخاب شد. با این افتخار، او یکی از معدود افراد برگزیده ای شد که جایزه EGOT (امی، گرمی، اسکار و تونی) را به دست آورد. او بعداً بهعنوان تهیهکننده اجرایی اقتباسی از گربهها (2019) که توسط تام هوپر کارگردانی شد و یک بازیگر تمامستاره حضور داشت، خدمت کرد. بهترین موزیکالهای لوید وبر، نمایشهای پر زرق و برقی بودند که ملودیهای زنده و صحنهسازی نیرومند و دراماتیک داشتند. او توانست ژانرهای متفاوتی مانند راک اند رول، آهنگ انگلیسی موزیک هال و فرم های اپرا را در موسیقی ای که جذابیت مردمی گسترده ای داشت ترکیب کند. علاوه بر این، لوید وبر یک تاجر زیرک بود و در سال 1977 شرکت Really Useful (بعداً گروه Really Useful) را تأسیس کرد که پس از آن تمام تولیدات او را مدیریت کرد. لوید وبر تحت نظارت آن شخصاً تعدادی نمایش دیگر از جمله رویاهای بمبئی با مضمون بالیوود (2002؛ با موسیقی A.R. Rahman) و احیای ریچارد راجرز در سال 2006 و صدای موسیقی اسکار همرستین دوم را تولید کرد. لوید وبر که جوایز مختلف را دریافت کرد، در سال 1990 جایزه گرمی را دریافت کرد. دو سال بعد به او لقب شوالیه را دادند و در سال 1997 به عنوان یک همتای مادام العمر شناخته شد. خاطرات او با نام «بدون نقاب» در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
