زندگینامه ایگور استراوینسکی
ایگور استراوینسکی رهبر ارکستر، پیانیست و آهنگساز متولد روسیه بود. وی به عنوان یکی از تأثیرگذارترین و مشهورترین آهنگسازان قرن بیستم شناخته می شود. در این مطلب زندگی نامه ی این هنرمند، بطور کامل آورده شده است. اوایل زندگی ایگور فئودورویچ استراوینسکی در 17 ژوئن 1882 در لومونوسف روسیه متولد شد. پدر ایگور یک خواننده مشهور اپرا و مادرش نوازنده ی پیانو بود. اجداد این خانواده، روسی و لهستانی بودند. ایگور ابتدا در مدرسه ای در سنت پترزبورگ تحصیل کرد. در اواسط نوجوانی به مدرسه ی دیگری منتقل شد و در آنجا ریاضیات، تاریخ و شش زبان را آموخت. ایگور در یک نمایش باله “زیبای خفته” شرکت کرد و همین امر موجب علاقه مادام العمر وی به چایکوفسکی، آهنگساز معروف روسی شد. او از سن 9 سالگی شروع به آموختن منظم پیانو کرد و پس از آن آموزش تئوری موسیقی را دنبال نمود. در سال 1902، استراوینسکی برخی از قطعات اولیه خود را به نیکولای ریمسکی-کورساکوف نشان داد. این قطعات نیکولای را بشدت تحت تأثیر قرار دادند و به این ترتیب او موافقت کرد که ایگور را به عنوان شاگرد خصوصی خود بپذیرد. وی در سال 1906 پس از تحصیل در رشته فلسفه و حقوق، از دانشگاه سن پترزبورگ فارغ التحصیل شد. نیکولای، مربی استراوینسکی شد و او را به طور عمده در زمینه ی تنظیم و ارکستراسیون آموزش داد. استراوینسکی چندین اثر دانشجویی خود را در گردهمایی های هفتگی کلاس ریمسکی-کورساکف بازی کرد. در سال 1908، دو اثر ارکسترال ایگور توسط ارکستر دادگاه پخش شد. کار و حرفه در فوریه 1909، قطعه ارکسترال “Scherzo fantastique” ایگور در یک کنسرت در سن پترزبورگ اجرا شد. سرگنی دیاگیلف یک منتقد هنری اهل روسیه بود که مجذوب قطعه های ایگور شد و او را برای تنظیم چندین ارکسترال در پاریس استخدام کرد. در سال 1910 ایگور مامور شد که یک باله در مورد پرنده ی آتشین (Firebird) بنویسد. استراوینسکی پس از نمایش باله ی پرنده ی آتشین در 25 ژوئن 1910، در اپرای پاریس به عنوان یکی از با استعدادترین آهنگسازان نسل جوان شناخته شد. 
استراوینسکی کار خود را با دیاگیلف (رهبر ارکستر شرکت باله روس) ادامه داد و همکاری های برجسته ای با این شرکت داشت. در سال 1911، او شروع به نوشتن نوعی قطعه ی “پرستش بهار” کرد. این قطعه برای اولین بار در تاریخ 29 مه 1913 در تئاتر شانزه لیزه اجرا شد. این اجرا آنقدر پر شور بود که جنجال و شورش بزرگی در دنیای موسیقی به راه انداخت. در سال 1910، استراوینسکی خانواده خود را به فرانسه آورد. پس از آن، فعالیت شرکت های باله روسی در جنگ جهانی اول در اروپای غربی با مشکل مواجه شد و کار ایگور با این شرکت متوقف شد. اما استراوینسکی همچنان به کار خود ادامه داد و به دنبال ساخت قطعه های پر هیجان و ریتمیک بود. ایگور در سال 1917، با پابلو پیکاسو (نقاش مشهور اسپانیایی) آشنا شد. این آشنایی موجب کشیدن نقاشی پیکاسو از پرتره استراوینسکی شد و کار مشترکی میان این دو را به دنبال داشت. استراوینسکی از سال 1920 تا 1939 در فرانسه اقامت داشت و بیشتر وقت خود را در پاریس گذراند. او در طول دهه های 1920 و 1930 از بیشتر قطعه های خود به عنوان رهبر ارکستر و پیانویست کنسرت استفاده کرد تا بتواند امرار معاش کند. سمفونی سازهای بادی (Wind Instruments) شاهکار دیگری بود که درست قبل از محو شدن موسیقی سبک روسی Stravinsky و با پایان جنگ جهانی اول توسط ایگور ساخته شد. پس از آن استراوینسکی به نوکلاسیسیسم روی آورد و از موسیقی گذشته اروپا استفاده کرد. در سال 1926، موسیقی کلامی و نمایشی ایگور تحت تأثیر تغییر مذهب قرار گرفت. سمفونی مزامیر (Psalms) وی که اثری مبتنی بر متون کتاب مقدس است، نشاندهنده ی این موضوع می باشد. استراوینسکی در طول جنگ جهانی دوم، دو اثر مهم را که شامل سمفونی در C و سمفونی در سه حرکت است، ساخت. ایگور از سال 1948 تا 1951 در اپرای The Rake’s Progress بود که از حکاکی های ویلیام هوگارت الهام گرفته بود. آخرین کار اصلی ایگور Requiem Canticles بود که در سال 1966 به پایان رسید. اینکار بسیار متنوع بود و نمایانگر گذشته روسی وی بود. مرگ ایگور در 6 آوریل 1971 در آپارتمان خود در منهتن نیویورک، به دلیل ادم ریوی درگذشت. استراوینسکی مانند بسیاری دیگر از استادان و هنرمندان، به دلیل اثرات و دستاوردهای گرانبهای خود مشهور شد. پرستش بهار معروف ترین اثر ایگور بود که جنجال بزرگی در دنیای موسیقی به راه انداخت چون تا به آن روز هیچکس کاری شبیه به آن را نشنیده بود. این قطعه مفهوم جدیدی از موسیقی را ارائه داد و در سراسر قرن بیستم طنین انداز شد. همین امر استراوینسکی را به نگین افتخار موسیقی مدرن تبدیل نمود. استراوینسکی بعداً به عنوان یک آفتاب پرست خلاق شناخته شد که می توانست کار خود را از سبکی به سبک دیگر تغییر دهد. استراوینسکی تأثیر قابل توجهی در چگونگی درک ریتم و تنظیم آهنگسازان بعدی داشت.
