زندگینامه توماس تالیس
توماس تالیس (ج1505 – 23 نوامبر 1585 ؛ همچنین تالیس یا تال ها) بود انگلیسی آهنگساز که جایگاه اصلی در گلچین های انگلیسی را به خود اختصاص داده است موسیقی کرال. وی یکی از بزرگترین آهنگسازان انگلستان به حساب می آید و به دلیل صدای اصلی خود در موسیقی دانان انگلیسی افتخار دارد. هیچ تصویر معاصر از تالیس زنده مانده است. آن که توسط جرارد وندرگوت مربوط به 150 سال پس از مرگ آهنگساز است و هیچ دلیلی وجود ندارد که تصور کند این یک شکل کاملاً عادلانه است. در یک نسخه نادر موجود از او بلک سیاه امضا ، او نام خود را “Tallys” نوشت. زندگی سال های اول درباره زندگی اولیه تالیس اطلاعات کمی در دست است. او در اوایل قرن شانزدهم و در اواخر قرن نوزدهم به دنیا آمد هنری هفتم سلطنت. نام تالیس از کلمه فرانسوی گرفته شده است تاول، که به معنی “انبوه” است. پیشنهاداتی وجود دارد که او یک بود فرزند نمازخانه (آوازخوان پسر) از چاپل رویال ، همان موسسه آوازخوانی که در بزرگسالی به آن پیوست. اولین قرار ملاقات موسیقی معروف تالیس در سال 1532 به عنوان ارگانیست بود Dover Priory ، یک مقدمه بندیکت در کنت. حرفه اش او را به لندن و سپس به آنجا برد ابی والتهام در پاییز 1538 ، یک صومعه بزرگ آگوستینی در اسکس که در سال 1540 منحل شد. او پرداخت شد و یک کتاب در مورد موسیقی خریداری کرد که حاوی رساله ای بود لئونل پاور که پی در پی را منع می کند همسان ها ، پنجم ها و اکتاوها. او را به دادگاه فرستادند نجیب زاده چپل رویال در سال 1543 ، جایی که او آهنگسازی کرد و برای هنری هشتم, ادوارد ششم (1547–53), مریم من (1553–58) ، و الیزابت اول ، تا اینکه در سال 1585 درگذشت. 
تالیس از جنجال های مذهبی که در طول خدمت به سلطنت های پی در پی در اطراف او وجود داشت ، اجتناب کرد ، اگرچه او همچنان “کاتولیک روم اصلاح نشده” بود. تالیس قادر بود سبک ترکیبات خود را متناسب با تقاضاهای کاملاً متفاوت پادشاهان مختلف تغییر دهد. او در میان دیگر آهنگسازان مهم آن زمان ، از جمله برجسته بود کریستوفر تای و رابرت وایت. واکر مشاهده می کند که “او تطبیق پذیری بیشتری در سبک داشت” از تای و وایت ، و “رفتار عمومی وی با مواد به طور مداوم آسان و مطمئن بود.” تالیس همچنین یک معلم بود ویلیام برد و از Elway Bevin ، ارگانیست از کلیسای جامع بریستول و آقایون از چاپل رویال. تالیس در حدود سال 1552 ازدواج کرد ، و همسرش جوآن چهار سال از او بیشتر زنده ماند. آنها ظاهراً فرزندی نداشته اند. در اواخر زندگی ، او در زندگی کرد گرینویچ ، احتمالاً نزدیک کاخ سلطنتی. سنت معتقد است که او در خیابان استکهول زندگی می کرد. ماری تودور به تالیس اجاره ای در یک مانور در واگذار کرد کنت که درآمد سالانه راحتی را فراهم می کند. در سال 1575 ، الیزابت اول به او اعطا کرد و ویلیام برد انحصار 21 ساله برای موسیقی چند صدایی و یک حق ثبت اختراع برای چاپ و انتشار موسیقی ، که یکی از اولین تنظیمات از این نوع در کشور بود. انحصار تالیس “قسمتهای مختلف آونگ یا سونگ” را در بر می گرفت و او به انگلیسی ، لاتین ، فرانسوی ، ایتالیایی و سایر زبانها آهنگسازی می کرد ، به شرطی که آنها در کلیسا یا اتاق برای موسیقی کار کنند. تالیس دارای حق انحصاری چاپ هر موسیقی به هر زبانی بود و وی و برد تنها كسانی بودند كه مجاز به استفاده از كاغذهایی بودند كه در چاپ موسیقی استفاده می شد. آنها از انحصار خود برای تولید استفاده کردند Cantiones quae ab argumento sacrae vocantur در سال 1575 ، اما این مجموعه فروش خوبی نداشت و آنها از الیزابت درخواست حمایت کردند. مردم به طور طبیعی نسبت به انتشارات جدید خود احتیاط می کردند ، و اینکه هر دو از کاتولیک های رومی استقبال می کردند کمکی نکرد. همچنین فروش هر نوع موسیقی وارداتی ممنوع بود. لرد اشاره می کند که “حق قلم های نوع موسیقی به آنها اعطا نشده است ، حق ثبت اختراع تحت فرمان آنها نبوده و آنها در واقع صاحب چاپخانه نبودند.” تالیس احترام خود را در طی یک دوره آشوب مذهبی و سیاسی حفظ کرد و از خشونت هایی که ادعا می کرد کاتولیک ها و پروتستان ها به طور یکسان اجتناب می ورزند. مرگ تالیس در خانه خود در درگذشت گرینویچ در نوامبر 1585 ؛ اکثر مورخان اتفاق نظر دارند که وی در 23 نوامبر درگذشت ، اگرچه یکی از منابع تاریخ آن را 20 نوامبر اعلام کرده است. وی را در کلیسای محله دفن کردند کلیسای St Alfege ، گرینویچ ، اگرچه مکان دقیق آن در کلیسا مشخص نیست. هنگام بازسازی کلیسا ، ممکن است بقایای وی توسط کارگران از سال 1712 تا 1714 دور ریخته شود و از بنای یادبود اصلی تالیس در کلیسا چیزی باقی نمانده است. جان استریپ یک صفحه برنجی در سال 1720 پیدا کرد که روی آن نوشته شده بود.
